Pedagog specjalny

Treść

Godziny pracy pedagoga specjalnego w roku szkolnym 2025/2026

P. mgr Beata Kulig

Wtorek:13.45 - 15:45

Środa: 11:30 - 14:00

Piątek: 12:30 - 13:00, 14:00 - 15:00

Poniedziałek: 11:15 - 12:15 zajęcia rewalidacyjne w kl. II

Wtorek: 13:10 - 13:40 zajęcia rewalidacyjne kl. II

Środa: 7:45 - 8:15 zajęcia rewalidacyjne kl. II

P. mgr. Alicja Sroka

Wtorek: 15:50-16.50 zajęcia rewalidacyjne w kl. V

Środa : 9:05-10.05 zajęcia rewalidacyjne w kl. V

STRES EGZAMINACYJNY - materiały dla ucznia i rodzica

Egzaminy to ważny moment w życiu każdego ucznia – naturalne więc, że towarzyszą im emocje, napięcie i niepewność. Warto jednak pamiętać, że stres nie musi być przeszkodą – może stać się wsparciem, jeśli nauczymy się nim odpowiednio zarządzać.

Aby pomóc w tym czasie zarówno uczniom, jak i dorosłym, przygotowałam zestaw sprawdzonych materiałów, które w przystępny sposób pokazują, jak radzić sobie ze stresem egzaminacyjnym.

Zachęcam do poczytania  - Alicja Sroka pedagog specjalny

Jak radzić sobie ze stresem egzaminacyjnym? Zalecenia dla ósmoklasistów

Stres egzaminacyjny. NARZĘDZIOWNIK dla ósmoklasistów

Stres egzaminacyjny. PORADNIK DLA RODZICÓW

Kiedyś Twoje dziecko rozwinie skrzydła – od Ciebie w dużej mierze zależy, czy odważy się wznieść w powietrze.

Warto na chwilę zatrzymać się przy słowach Janusz Korczak, który z ogromną wrażliwością zwracał uwagę na to, jak dorośli postrzegają dzieci. Pokazywał, że często – nawet nieświadomie – opisujemy je w sposób umniejszający: to, co u dorosłego jest naturalne, u dziecka bywa oceniane jako wada czy słabość. Taki język, choć bywa wypowiadany żartobliwie, potrafi ranić i budować poczucie bycia niedocenionym.

To ważne przypomnienie, że dzieci potrzebują nie tylko naszej opieki, ale też uważności i szacunku – również w słowach.

Zachęcam Państwa, aby poświęcić dosłownie dwie minuty na refleksję. Naprawdę warto. Sposób, w jaki mówimy do naszych dzieci, ma ogromne znaczenie – jesteśmy dla nich autorytetem, a nasze słowa często stają się ich wewnętrznym głosem.

To od nas zależy, czy damy im przestrzeń do rozwoju, poczucie bezpieczeństwa i wiarę w siebie. Bo kiedy przyjdzie moment, w którym rozwiną skrzydła, właśnie te fundamenty zdecydują, czy będą gotowe, by naprawdę „polecieć”.

🎥 Materiał wideo znajdą Państwo tutaj:
https://www.youtube.com/watch?v=0Gj9SC75edk&t=26s

Alicja Sroka pedagog specjalny

Drodzy Rodzice,

Czy zdarza się Wam zastanawiać, co naprawdę czuje i przeżywa Wasze dorastające dziecko? Skąd biorą się nagłe wybuchy złości, wycofanie czy chwile smutku, które pojawiają się pozornie bez przyczyny?

Dzisiejsza młodzież funkcjonuje pod dużą presją – związaną ze szkołą, relacjami rówieśniczymi, a coraz częściej również z doświadczeniami w świecie online. Problemy takie jak obniżony nastrój, lęk czy brak wiary w siebie nie są rzadkością i mogą dotyczyć także naszych dzieci. Właśnie dlatego tak istotne jest, abyśmy potrafili dostrzegać niepokojące sygnały i wiedzieli, jak mądrze towarzyszyć dziecku w trudnych momentach.

Jednocześnie wiemy, że rodzicielstwo bywa wymagające. Zmęczenie, brak czasu czy bezradność to uczucia, które wielu z Was dobrze zna. W takich chwilach warto sięgnąć po wiarygodne źródła wiedzy i wsparcia, z których można skorzystać w dogodnym czasie.

Z tego powodu zachęcamy do wysłuchania podcastu „Co się dzieje w głowie mojego nastolatka?”. Jego autorzy – dr Radosław Kaczan oraz Tomasz Kuźmicz – w przystępny i zrozumiały sposób przybliżają mechanizmy stojące za zachowaniami młodych ludzi. Podpowiadają także, jak reagować w trudnych sytuacjach i jak prowadzić rozmowy, które budują relację, zamiast ją osłabiać.

To nie wykład, lecz swobodna rozmowa pełna konkretnych wskazówek, empatii i zrozumienia. Warto poświęcić chwilę na jej wysłuchanie – może to pomóc lepiej zrozumieć własne dziecko i być bliżej jego świata.

🎧 Podcast dostępny jest m.in. na Apple Podcasts, SoundCloud oraz Audiotece
LINK: https://www.youtube.com/watch?v=TIedUbC508M

Zapraszamy do wysłuchania – bo lepsze zrozumienie to fundament dobrej relacji i skutecznego wsparcia, zarówno dla dziecka, jak i dla Was samych.

Alicja Sroka pedagog specjalny

Nie taki stres straszny, jak się wydaje – kilka ważnych faktów i praktycznych wskazówek

Stres ma dziś złą opinię – często traktujemy go jak wroga, którego najlepiej byłoby całkowicie wyeliminować. To jednak uproszczenie. Prawda jest bardziej złożona: stres bywa zarówno pomocny, jak i szkodliwy – wszystko zależy od jego natężenia, czasu trwania i naszego sposobu reagowania.

Czym właściwie jest stres?

Najprościej mówiąc, stres to naturalna reakcja organizmu na wymagania, które postrzegamy jako trudne lub przekraczające nasze zasoby. Pojawia się wtedy, gdy musimy się zmobilizować – fizycznie lub psychicznie.

To ważne: stres sam w sobie nie jest zaburzeniem ani „błędem organizmu”. Jest mechanizmem przystosowawczym, który miał (i nadal ma) pomagać nam przetrwać i działać skutecznie.

Dwa oblicza stresu

Nie każdy stres działa tak samo. W psychologii rozróżnia się dwa jego podstawowe rodzaje:

• Eustres – czyli stres mobilizujący. Pojawia się wtedy, gdy wyzwanie jest dla nas trudne, ale osiągalne. Pomaga się skupić, zwiększa energię i motywację.

• Dystres – czyli stres przeciążający. Występuje, gdy sytuacja wydaje się nas przerastać. Obniża efektywność, powoduje napięcie, a przy dłuższym trwaniu – wyczerpuje organizm.

Kluczowa różnica nie tkwi w samej sytuacji, ale w tym, jak ją postrzegamy i jakie mamy zasoby, by sobie z nią poradzić.

Kiedy stres zaczyna szkodzić?

Krótkotrwały stres – nawet intensywny – może działać mobilizująco. Problem pojawia się wtedy, gdy:

• trwa zbyt długo,

• powtarza się bez możliwości regeneracji,

• towarzyszy mu poczucie braku wpływu.

W takich warunkach organizm nie ma szans wrócić do równowagi, co może prowadzić do chronicznego zmęczenia, problemów ze snem, koncentracją czy obniżeniem nastroju.

Dlaczego każdy reaguje inaczej?

Nie ma jednej „uniwersalnej” reakcji na stres. To, co dla jednej osoby jest wyzwaniem, dla innej może być poważnym obciążeniem. Wynika to m.in. z:

• doświadczeń życiowych,

• cech osobowości,

• aktualnej kondycji psychicznej i fizycznej,

• dostępnego wsparcia.

Dlatego porównywanie się z innymi („inni dają radę, więc ja też powinienem”) zwykle nie pomaga – a często wręcz pogłębia napięcie.

Co naprawdę pomaga w radzeniu sobie ze stresem?

Nie ma jednej „magicznej metody”, ale są strategie, których skuteczność potwierdzają badania i praktyka:

• Regeneracja i odpoczynek – regularny sen i chwile tylko dla siebie to podstawa, nie luksus.

• Aktywność fizyczna – ruch obniża poziom napięcia i wspiera układ nerwowy.

• Kontakt z naturą – nawet krótki spacer może realnie zmniejszyć stres.

• Techniki relaksacyjne – np. ćwiczenia oddechowe, medytacja czy joga pomagają wyciszyć organizm.

• Relacje – rozmowa z kimś życzliwym i uważnym często działa lepiej niż „duszenie wszystkiego w sobie”.

• Realistyczne podejście do obowiązków – nadmiar zadań i chaos organizacyjny to jedne z najczęstszych źródeł stresu.

• Ograniczenie perfekcjonizmu – ciągłe dążenie do ideału zwiększa napięcie i zmniejsza satysfakcję.

• Świadoma praca z myślami – nie wszystko, co myślimy w stresie, jest faktem.

Warto też pamiętać, że nie chodzi o całkowite „wyeliminowanie stresu” – to nierealne. Celem jest raczej nauczenie się, jak go regulować i nie pozwolić, by przejmował kontrolę.

Na koniec – ważna refleksja

Jak zauważył  ks. Jan Kaczkowski:

„Tylko się nie martw przez cały dzień. Wyznacz sobie na to godzinę, a potem ciesz się życiem”.

Choć brzmi to lekko, kryje się w tym cenna wskazówka – nie chodzi o to, by ignorować trudności, ale by nie pozwolić im wypełnić całej naszej codzienności.

Bo stres jest częścią życia. Ale to, jaką rolę w nim odegra – w dużej mierze zależy od nas.

Alicja Sroka pedagog specjalny

Drogi Rodzicu!

Dbałość o bezpieczeństwo i rozwój Waszych dzieci w cyfrowym świecie pozwala uniknąć problemów związanych z bezpieczeństwem, prywatnością i zdrowiem psychicznym.

Razem możemy stworzyć dzieciom bezpieczne środowisko cyfrowe, które będzie wspierało ich rozwój i chroniło przed zagrożeniami. By jak najlepiej wspierać uczniów w cyfrowym świecie, nasza szkoła realizuje program profilaktyczny: Godzina dla Młodych Głów. Jego celem jest wsparcie w zakresie Pierwszej Pomocy Psychologicznej oraz promowanie higieny cyfrowej i bezpieczeństwa online.

Nowoczesne technologie i urządzenia umożliwiają nam wykonywanie codziennych obowiązków, a także pozwalają być na bieżąco z informacjami z całego świata. Korzystając z nich musimy pamiętać nie tylko o cyberzagrożeniach ale również o naszym zdrowiu i tak zwanej higienie cyfrowej. Ważne jest, aby świadomie zarządzać swoim cyfrowym życiem, gdyż nadmierne i niewłaściwe korzystanie z urządzeń elektronicznych przyczynia się do: problemów z koncentracją i snem, zaniedbywania obowiązków, uzależnienia od technologii.

Higiena cyfrowa to najprościej ujmując zbiór zasad i nawyków, które pomagają nam bezpiecznie, zdrowo i odpowiedzialnie korzystać z urządzeń cyfrowych, internetu i mediów społecznościowych. Pozwalają tworzyć dobre samopoczucie w świecie cyfrowym. To umiejętność odnalezienia równowagi między życiem bez urządzeń, a życiem z technologią. Najlepiej praktykować ją codziennie – tak samo jak dbamy o zdrowie fizyczne.

Podstawowe zasady higieny cyfrowej:

1. Kontroluj czas spędzany przed ekranem:

• Sprawdź, ile dokładnie czasu poświęcasz na korzystanie z różnych aplikacji na telefonie lub komputerze.

• Zastanów się, czy nie jest to zbyt wiele i czy nie wpływa negatywnie na twoje życie osobiste lub edukacyjne.

• Jeśli tak, postaraj się to ograniczyć i wyznacz sobie konkretne godziny, kiedy korzystasz z urządzeń.

2. Rozsądnie korzystaj ze smartfona:

• Nie uruchamiaj telefonu w każdej wolnej chwili i nie sprawdzaj wiadomości co kilka minut.

• Nie zabieraj telefonu do sypialni i unikaj korzystania z niego tuż przed snem lub zaraz po przebudzeniu.

3. Wyłącz powiadomienia z aplikacji:

• Wyłącz powiadomienia z aplikacji, które nie są dla ciebie ważne lub które cię rozpraszają.

4. Unikaj multitaskingu:

• Skup się na jednym zadaniu i wykonaj je najlepiej, jak potrafisz.

• Nie oglądaj telewizji lub filmów podczas jedzenia, rozmowy czy nauki.

5. Zadbaj o swój sen:

• Twoja sypialnia powinna być miejscem spokojnym i ciemnym, wolnym od urządzeń

elektronicznych.

• Nie korzystaj z nich na co najmniej godzinę przed pójściem spać. Użyj zwykłego zegara lub

budzika, a nie telefonu jako budzika.

6. Planuj czas bez internetu:

• Znajdź czas na relaks i odpoczynek bez telefonu i innych urządzeń.

• Poszukaj aktywności i zajęć offline, które sprawiają ci przyjemność i dają satysfakcję

7. Trenuj swój mózg w sposób analogowy:

• Nie zastępuj wszystkich czynności aplikacjami. Spróbuj zapamiętać numery telefonów,

adresy czy hasła, zamiast polegać na automatycznym uzupełnianiu lub zapisywaniu ich

w urządzeniach.

• Rozwiązuj łamigłówki, krzyżówki czy sudoku w tradycyjnej formie papier-ołówek,

graj w planszówki.

8. Pamiętaj o relaksie i odpoczynku:

• Korzystanie z urządzeń elektronicznych może być źródłem stresu cyfrowego, który wpływa

na twoje samopoczucie i zdolność do radzenia sobie z problemami.

• Regularnie się odprężaj i regeneruj swoje siły poprzez ćwiczenia oddechowe, spacery,

kontakt z naturą, uprawianie sportu, taniec, słuchanie muzyki. Możesz spróbować, jakie

korzyści dają aromaterapia, masaż.

9. Dbaj o relacje:

• Nie pozwól, aby technologia zajęła miejsce ludzi i rzeczy, które są dla ciebie ważne.

• Nie izoluj się od świata realnego i nie zapominaj o swoich bliskich, przyjaciołach czy

dalszych znajomych.

• Zamiast kolejny raz rozmawiać z kimś przez internet, spotkaj się z tą osobą na żywo.

Jeśli jedna osoba odmówi, nie poddawaj się! Spotkaj się z inną.

10. Szukaj zainteresowań poza siecią:

• Nie rezygnuj ze swoich pasji i marzeń z powodu braku czasu lub zainteresowania.

• Ludzie bez zainteresowań offline łatwiej się uzależniają od urządzeń elektronicznych

Bądź przykładem – sam stosuj zasady higieny cyfrowej!

                                                                                             Beata Kulig pedagog specjalny

Szkodliwa energia, czyli dlaczego napoje energetyzujące nie są dla dzieci

Drogi Rodzicu!

Po napoje ,,dodające energii” sięgają coraz młodsi. Jest to zjawisko równie powszechne jak niepokojące. Dzieci z natury są bardzo energiczne, żywiołowe  i radosne. Nie muszą dodatkowo pobudzać swojego organizmu do działania a tym bardziej czynić tego za pomocą środków tak niebezpiecznych, jakimi są „energy drinki”. Napoje energetyzujące są produktami przeznaczonymi dla osób dorosłych i nie powinny być spożywane przez dzieci.

Regularne i nadmierne spożywanie tego typu napojów wpływa na agresywne, ryzykowne i czasami nieobliczalne zachowanie ludzi a zwłaszcza dzieci i młodzieży.

Zachęcam do zapoznania się z poniższą prezentacją, z której dowidzą się Państwo miedzy innymi - Czym są napoje energetyczne? Jak działają na organizm dzieci i młodzieży? Dlaczego są tak szkodliwe?

Alicja Sroka – pedagog specjalny

Napoje energetyzujące

CYBERPRZEMOC- jak pomóc?

Drogi Rodzicu,

Twoje dziecko na co dzień korzysta z technologii informacyjno- komunikacyjnej. Nie jest mu obca obsługa  komputerów, Internetu, telefonów komórkowych. Coraz więcej czasu pochłaniają mu zdobycze najnowszej techniki. Pamiętaj jednak, że to w dużym stopniu od Ciebie zależy bezpieczeństwo Twojego dziecka. Aby Twoja pomoc była skuteczna, powinieneś wiedzieć, czym tak naprawdę jest cyberprzemoc

Cyberprzemoc -przemoc z użyciem nowych technologii. Do takich działań zalicza się m.in. wyzywanie, straszenie, poniżanie kogoś w Internecie lub przy użyciu telefonu, robienie komuś zdjęć lub filmów bez jego zgody, ich publikowanie i rozsyłanie lub podszywanie się pod kogoś w sieci. Cyberprzemoc może dotknąć wszystkich użytkowników Internetu, bez względu na wiek czy poziom umiejętności posługiwania się komputerem. Sprawcy cyberprzemocy mają wrażenie że są anonimowi, co pobudza i zachęca ich do działania.

Akty cyberprzemocy mogą wyglądać niewinnie, potrafią jednak wyrządzać bardzo dużą krzywdę. To co dla dorosłego jest błahostką dla dziecka może  być osobistą tragedią. Wrzucony do sieci film dokumentujący np. niezdarne zachowanie dziecka, opatrzony komentarzami nieznajomych osób, obawa, że wszyscy znajomi dziecka już film widzieli, nieudane próby usunięcia go z sieci, świadomość, że film jest oglądany przez kolejne osoby – wszystko to może rodzić u dziecka negatywne emocje, głęboką frustrację, poczucie bezradności, a w skrajnych przypadkach prowadzić nawet do prób samobójczych.

Charakterystyczną cechą cyberprzemocy, wyróżniającą ją od przemocy tradycyjnej, jest jej ciągłość trwania. Cyberprzemoc nie kończy się wraz z wyłączeniem komputera, przenosi się na szkolne życie dziecka. Dziecko w takiej sytuacji żyje w nieustannym poczuciu zagrożenia – obawia się następnych ataków lub reakcji kolejnych osób, które są świadkami jego upokorzenia. Często również czuje się osamotnione.

Jak postępować?  

W przypadku, kiedy dziecko padnie ofiarą cyberprzemocy należy :

• udzielić mu wsparcia psychologicznego, 
• zadbać np. o zablokowanie ośmieszających publikacji lub krzywdzących materiałów     (w tym celu należy skontaktować się z administratorem serwisu, w którym zostały opublikowane),
• zabezpieczyć dowody – mogą to być, w zależności od sytuacji: zrzuty ekranu, SMS-y z pogróżkami, zapis rozmów z komunikatorów internetowych lub czatowych, obraźliwe maile. Mogą one pomóc w zidentyfikowaniu sprawców,
• jeśli doszło do przestępstwa, należy o sprawie poinformować policję. Podobnie należy postąpić, jeśli sprawca pozostaje nieznany, policja może uzyskać dostęp do billingów telefonicznych lub logów z serwera administratora serwisu pozwalające na zidentyfikowanie go.

Wsparcie psychologiczne w przypadkach cyberprzemocy i porad dotyczących rozwiązywania problemów z nią związanych można znaleźć również u konsultantów Helpline org.pl – online (www.helpline.org.pl) lub pod bezpłatnym numerem telefonu 800 100 100.                                                                                                  

                                                                       Opracowała Paulina Matras- pedagog specjalny

JAK DBAĆ O ZDROWIE  PSYCHICZNE ?

Prezentacja-ZDROWIE PSYCHICZNE - mgr Paulina Matras i mgr Alicja Sroka

„Mieć czas dla dziecka – to początek wszelkiego wychowania.”  

/Karl Hesselbacher/

Nie taki pedagog straszny jak go malują!

czyli ….do czego (komu) służy pedagog specjalny?

DO PEDAGOGA SPECJALNEGO MOŻE PRZYJŚĆ KAŻDY, KTO MA JAKIŚ KŁOPOT,  A NIE POTRAFI SOBIE Z NIM SAMODZIELNIE PORADZIĆ.

Zwróć się do pedagoga specjalnego, gdy :

- Czujesz, że nikt Cię nie rozumie, jesteś samotny;

-  Nie potrafisz porozumieć się z nauczycielem;

-  Masz problemy rodzinne;

-  Znajdujesz się w trudnej sytuacji materialnej;

-  Chcesz podzielić się swoją radością, sukcesem;

-  Chciałbyś pomóc innym, lecz nie wiesz, w jaki sposób;

-  Masz ciekawe pomysły, którymi chcesz się podzielić;

-  Przyjdź także z każdą sprawą, z którą sam nie potrafisz sobie poradzić.

        Rodzice uczniów mogą oczekiwać pomocy w rozwiązaniu sytuacji problemowej,

  dotyczącej ich dziecka, a mianowicie:

• trudności w nauce bądź niepowodzenia szkolne dziecka
• problemy z zachowaniem dziecka (zmiany zachowania dziecka, problemy dziecka z rówieśnikami);
• uzyskania informacji o dalszej ścieżce edukacyjno – zawodowej dla swojego dziecka.

Nauczyciele mogą oczekiwać:

• pomocy w zdiagnozowaniu przyczyn trudności w nauce i niepowodzeń szkolnych uczniów;
• analizy opinii o uczniach z poradni psychologiczno-pedagogicznej;
• wspierania w podejmowaniu działań wychowawczych i profilaktycznych wynikających z programu wychowawczego i profilaktycznego;
• wsparcia w rozwiązywaniu problemów wychowawczych dotyczących uczniów (np. indywidualnych rozmów z uczniami, rodzicami uczniów sprawiającymi różnego rodzaju problemy wychowawcze).

Głównym partnerem w naszej pracy jest uczeń.

Czego masz prawo oczekiwać decydując się na rozmowę z pedagogiem specjalnym?
Całkowitej dyskrecji, wszystko o czym powiesz zostanie na zawsze Twoje, nawet jeżeli   czasem pedagog będzie cię namawiał do poszerzenia grona wtajemniczonych to decyzja   będzie i tak należała tylko do Ciebie. Życzliwej uwagi, niezależnie od tego z jaką sprawą zwrócisz się do pedagoga. Zostaniesz bardzo uważnie wysłuchana/y.